Reboot my life!

Afgelopen week zag ik de documentaire: Sick, Fat and nearly dead.(o.a. te bekijken via Netflix)
Het verhaal? Joe Cross, een jonge, te zware man, ziek en volgens zijn eigen woorden “bijna dood” gaat 60 dagen sapvasten om zichzelf te genezen. Na de extreme sapvastkuur gaat hij over op het “whole foods plant based diet”. (zeg maar vegan)
Ok, lekker extreem en dus voer om een mooi stuk over te tikken was mijn 1e gedachte. Tot zijn verhaal, en de verhalen van de vele anderen die in de documentaire aan de orde kwamen me pakte.

Want, hebben we niet allemaal gewoonten ontwikkeld die ons eigenlijk dwarszitten? Ik in ieder geval wel. Ondanks mijn toch zeker gezonde eetpatroon ging mijn BMI de afgelopen 2 jaar van een keurige 21,5 naar 24,5 (plus 7 kilo). Quite a shock, die digitale weegschalen!
Ik sportte steeds minder, tot ik helemaal niet meer sportte. Ik rookte steeds meer, en alleen een wijntje in het weekend? Zeg maar gerust dagelijks, want daar slaap je zo lekker op.

De onvermijdelijke conclusie? Doe er iets aan.
Dus minderen met de wijntjes. (maar het is zomer!) Minder roken. (maar bij een drankje hoort een sigaret!) Meer bewegen. (maar m’n lijf doet zeer, ik ben moe, heb geen zin etc!)
Smoesjes, maar o zo effectief. *not*
Ok, ik ben niet vet. Ook niet echt ziek te noemen en zeker niet bijna dood, maar ik heb wel een aantal gewoonten ontwikkeld die op z’n zachtst gezegd niet veel doen voor m’n gezondheid.

Tijd voor een reboot! Radicaal breken met slechte gewoonten werkt hopelijk beter dan de halfslachtige pogingen tot “minder”.
Niet met de intentie om een fundamentalistische vegan te worden, daarvoor hou ik teveel van een goed stuk vlees en kaasjes bij de borrel en is elke vorm van (food)fundamentalisme wat mij betreft een onwenselijk iets.

Toch ben ik nieuwsgierig naar het effect van 15 dagen sapvasten en 25 dagen “plant based” eten. Gaat het me helpen om de spiraal van “teveel” te doorbreken?
M’n ervaringen deel ik hier en op Twitter.
Lezen jullie mee?

O en Joe? Die was na 60 dagen van de prednison af. Woog 35 kilo minder en blijkt een inspiratiebron voor velen.
Meer weten?

Advertenties

3 thoughts on “Reboot my life!

  1. Wij keken afgelopen week de docu en nu staat er hier een puike sapcentrifuge in de keuken, waarvan we sinaasappelsap persen met de consistentie van cappuccino! Heerlijk!

    Ik ben nu aan het rondneuzen op internet want de man (49, midlife, last van kwaaltjes zoals pijnlijke gewrichten en tintelingen in de voeten) wil ook een reboot. Maandag beginnen we samen aan een detox. Ik krijg nu al stress van de gedachte dat ik dan geen lekkere cappuccino voor mezelf in elkaar mag schuimen ’s ochtends, maar ik ga maar eens kijken hoe het bevalt.

    Ik stuitte in mijn strooptocht op je blog en ik lees het glimlachend: feest van herkenning. Man en ik zijn alletwee lekkerbekken, ik hou ook enorm van bakken en zoetigheid op z’n tijd en die honger stil ik niet met dadelbaksels, hoe lekker die ook kunnen zijn. Ik rook ook bij een borrel – dus moet gewoon die borrels laten staan, maar dat blijkt ook niet altijd makkelijk, want ik slaap er ook lekker op 😉 En chocola, oh hemel, chocola…

    Ik ben heel benieuwd wat we onszelf aandoen. Ik bid stiekem voor een frisse geest en een paar kilo de prullenbak in. Intussen blijf ik nu je blog volgen!

    Groet!

    1. Ha Laura,

      Alle succes. Je gaat je gegarandeerd beter voelen, zeker als je ook op lange termijn er een sapje inhoudt. 1 keer per dag ofzo.
      Die koffie gaat meevallen, echt. Is de 1e dagen lastig, daarna went het, soort van 😉

      Toi toitoi

  2. Ik ben 57 jaar, Nederlander en woon in in de omgeving van New York. Drie jaar geleden heb ik mijn lifestyle volledig veranderd en ben low fat ‘whole foods plant based’ gaan eten. Ik koop biologische voeding waar mogelijk, en beweeg ook dagelijks 30 minuten tot een uur. Daarvoor was ik ook redelijk actief, at ik gezond (op z’n Nederlands), dus brood, kaas, melk, yoghurt, vlees en vleeswaren en best veel fruit en groenten. Hoge bloeddruk en borstkanker waren het gevolg en dit weet ik toe aan het feit dat iedereen die een dagje ouder wordt en vrouw is, dit risico loopt, want erfelijke factoren had ik niet. Nooit heb ik last gehad van overgewicht, mijn BMI was altijd in de normale schaal, ook al kon ik altijd wel een paar pondjes verliezen. Als vrijwilliger werkend als medical technician op de ambulancedienst hier, kreeg ik te maken met mensen van mijn leeftijd met de zogenaamde welvaartsziekten (hoog cholesterol, suikerziekte, overgewicht, hoge bloeddruk enz). Wat extra cardiologie cursussen, symposiums over beroertes, de film “forks over knives”, mijn dorpsgenoot Bill Clinton die whole foods plants based was gaan eten, en mijn interesse was gewekt. Ik wilde ook whole foods plants based gaan eten. De ponden vlogen eraf en ik voelde me uitstekend. Deze nieuwe manier van eten vraagt tijd, je moet meer bewust plannen, salades maken, bonen weken, nieuwe havermout recepten uitdenken enz. Het moeilijkste is het stigma en een pilletje B12 nemen iedere dag :). Maar de stimulans is heerlijk vers en geweldig gevarieerd eten, geen medicijnen meer (!), nooit meer op je gewicht hoeven te letten, prachtige bloedwaarden, en je supergezond voelen. Na jaren wandelen, ren ik nu 5K en 10K’s en hoop dat nog lang vol te kunnen houden. Hier in Amerika is er en enorme push in deze richting, vooral in de grote steden aan de west en oost kust. Een geweldige ontwikkeling naar mijn idee. Ik wens iedereen succes en een goede gezondheid!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s