Waarom vinden we “gezond” eten zo lastig

Waarom is gezond eten “moeilijk”

Er lijkt een trend gaande. Sinds we massaal zwaarder worden is er steeds meer aandacht voor gezondheid en voeding.

Maar waarom vinden we “gezond eten” zo lastig? En wat is gezond eten?

Sinds de jaren ’80 is het aanbod van kant en klare producten stijgende. Gemak dient de mens, want we werken hard, dus blijft er weinig tijd over om te koken. Supermarkten en fabrikanten ontwikkelen vervolgens producten om het ons makkelijk te maken en tijd te besparen.

De crux zit m in de samenstelling van die producten.

In onze genen zit opgeslagen dat we houden van zoet, vet en zout. In de oertijd schaars. Dus als het beschikbaar was aten we er veel van.

Dat weten de fabrikanten van ons eten.
Gevolg: de meeste processed foods bevatten die 3 ingrediënten.
En dat vinden we lekker! Probeer maar eens iets uit een pak of zak te vinden waar geen suiker of zout in zit 🙂

Een andere mogelijke oorzaak is dat we, mede door het grote aanbod van gemaksproducten, steeds meer kennis over het bereiden van eten zijn kwijtgeraakt.

Koken kost tijd en is zonder goede kennis ook nog eens een opgave. Welke kruiden gebruik je nou precies voor een pittige Chili con carne? En hoe maak je makkelijk en snel een lekkere pastasaus?

Als je niet meer weet hoe, is de verleiding groot om je te laten helpen door t aanbod uit de supermarkt.
Zoals ik al zei, we zijn geprogrammeerd om zoet, zout, vet lekker te vinden. Dus eten we er ook makkelijk teveel van. En dat is nu weer niet zo “gezond”.

Ook het beeld van “gezond” speelt mee. Zodra er “fruit!!” op een verpakking staat, of “low fat” en meer van dergelijke kreten denken we dat we een redelijk gezonde keuze maken.

Maar zouden we ons niet ook af moeten vragen waarom we kiezen voor voeding die ontdaan is van zijn natuurlijke smaak en structuur?

De fabrikant breek een voedingsmiddel eerst helemaal af en stopt vervolgens wat er uitgehaald is, terug in het eindproduct in de vorm van aroma’s, smaakverstekers en geur- en smaakstoffen.

Raar toch?

Als je t nuchter bekijkt is “gezond eten” eten dat je lichaam voedt met de stoffen die het lichaam nodig heeft.
Ouderwetse (liefst biologische) voeding dus. Want: vrij van bestrijdingsmiddelen, van antibiotica en groeihormomen.
Allemaal stoffen waar ons “oerlichaam” niets aan heeft. Net als kleur-, geur- en smaakstoffen.

Natuurlijke voeding zit bomvol smaak. En bomvol voedingsstoffen. Dat we die smaak ontwend zijn én dat we niet meer weten wat we met het natuurlijke basisproduct aanmoeten is zorgelijk.

Zonder kennis én smaak en met vaak te weinig tijd is kiezen voor “gezond” lastig.

Kookles voor iedereen de oplossing?

20130701-113800.jpg

Advertenties

7 gedachten over “Waarom vinden we “gezond” eten zo lastig

  1. In Engeland heeft supermarktketen Sainsbury’s het ‘stoplicht’ ingevoerd. Daarop kun je in één oogopslag zien of het weinig (groen), middelmatig (geel) of veel (rood) van de voedingswaarden in zit die altijd op de verpakking moeten worden (o.a. vet, natrium). De keten heeft ontdekt dat mensen niet minder zijn gaan komen, maar wel anders: ze kiezen vaker voor producten met een groen stoplicht dan voor producten waar veel rood in zit. Zo hoeven in ieder geval supermarkten dus geen angst te hebben dat ze minder verkopen; en producenten die aan deze supermarkten leveren, gaan op zoek naar manieren om zo weinig mogelijk rood in het stoplicht te hebben. Ik zou dat hier in Nederland ook wel heel goed vinden.

  2. Dankjewel voor dit. Ik zat al ja-knikkend dit te lezen. Toch denken veel mensen dat ze gezond eten want ze hebben verse groenten endergelijke met een pakje dan van Honig of een ander merk. Dat is ook nog een punt, en met Karin Luiten antipakjes boek, gaan we dan weer verder.

  3. Ben er net achter dat ik van radijs niet alleen de knolletjes, maar ook het blad kan eten. Je kunt het gebruiken door de sla bijvoorbeeld of in combinatie met (magere smeer-) kaas op brood. Ga ik meteen uitproberen! Het loof hoeft dus niet weggegooid te worden!

    Ik vrees dat gebrek aan kennis en smaakvervlakking niet de enige reden is waarom veel mensen te dik zijn. Emotie-eten is in deze gevallen meer het probleem, een vorm van verslaving die te vergelijken is met bijvoorbeeld een rookverslaving. En daar is -helaas- nog steeds geen oplossing voor. Zag laatst een documentaire over een-eiige tweelingen waarvan er een te dik te geworden was en de andere niet. De oorzaak in deze gevallen kon dus niet genetisch bepaald zijn maar wordt gezocht in stressmomenten in het leven.

    1. Jeanette, ik vind t loof prikken, maar je kunt het idd gebruiken.

      En een tip, lees het Boek “eet mij” van Asha ten Broeke eens.
      Wetenschappelijk is aangetoond dat emotie-eten niet bestaat.
      Blz 42-45.
      Emotie-eten is een reden die je jezelf bewust geeft-> ik ben moe/verdrietig/boos. Ik heb iets lekkers verdiend.
      Maar het is geen automatisme of vastgelegd patroon. En kan dus vrij simpel doorbroken worden.

      1. Emotie-eten is inderdaad een automatisme. Maar automatismen doorbreken gaat helemaal niet makkelijk. Lees ook ‘De grote voedselverleiding’ van prof. Denise de Ridder, psycholoog, verbonden aan het Self Regulation Lab. Heel interessant boek.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s