Groentefriet, tja…..

Sinds kort verkrijgbaar, groentefriet. Ik weet niet meer wie me er op wees, maar vanmorgen plopte het ineens weer op in m’n hoofd…en ik wil er toch iets over kwijt.

Kinderen en eten. Voor veel ouders blijft het een lastige kwestie om hun koters aan de groenten te krijgen. Het waarom lijkt mij duidelijk…

Van jongs af aan verpest met potjes gepureerde smurrie, kinderkoekjes en zoete drankjes, tja dan smaakt een wortel natuurlijk nergens naar. 😉

Zonder gekheid, ook voor het pakjes zakjes tijdperk was groenten eten niet voor ieder kind even makkelijk. Denk maar aan Bartje “ik bid niet voor bruine bonen”.

Maar nu is er voor die moeilijke eters een alternatief.
Groentefriet!
Ieder kind houdt van frietjes moet de bedenker gedacht hebben. En hij creëerde friet van groenten. (Vooral witte bonenpuree).

Ik vind daar iets van.
Natuurlijk is het prijzenswaardig om kinderen meer groenten te laten eten. En lijkt Groentefriet me een prima alternatief voor af en toe.

Maar:
Ik vind het te gemakkelijk. Ondanks begrip voor de strijd die veel ouders dagelijks hebben met hun kinderen lijkt me dat de aanhouder wint.

Alles heeft te maken met smaak en structuur. Kinderen zijn nieuwsgierig. En leergierig. Biedt pure smaken.
Dus geen potjes en zoete drankjes, maar mee-eten met wat jij kookt, in het begin gepureerd.
Laat een dreumes klungelen en schuiven met wat er op z’n bord ligt.
Geef een kind verschillende groenten om te ruiken en te proeven.

Natuurlijk gaat dat niet zonder slag of stoot, maar jij en ik hebben ook onze voorkeuren toch?

Hoe leuk bedacht ook, ik vind Groentefriet (gemaakt van witte bonen, wortelpuree, maïs, olie en maiszetmeel) geen alternatief voor groenten. Hooguit een alternatief voor friet.

Groentefriet, dat is dit voor mij

20130617-123715.jpg

Knapperige reepjes groenten, eventueel met een lekker dipsausje. Geserveerd uit een puntzak, met frietvorkje.
Ik gok erop dat je peuter dit ook leuk vind!

Advertenties

7 thoughts on “Groentefriet, tja…..

  1. Toen mijn broer nog naar de peuterspeelzaal ging (1985 ofzo) aten mijn ouders zuurkoolstamppot. En mijn broer luste het niet vond die en hij wou het ook niet proeven dus mijn vader zei dat die in ieder geval wat er van moest eten, wou die niet, dag erna kreeg die het weer bij het ontbijt en weer bij de lunch en toen had die uiteindelijk wel door dat als die weer een warme maaltijd wou eten die toch echt dit eerst moest eten, dus hij zijn bord leeggegeten. Die avond vroeg mijn vader aan mijn broer wat die wou eten en mijn broer zei zuurkoolstamppot! Kan vast en zeker niet meer tegenwoordig maar eigenlijk vind ik het een goede manier. Wij moesten ook altijd alles proeven en als we ons bord niet leeg aten kregen we geen toetje. Ik vond het niet altijd even leuk maar op asperges (en vis helaas) na lust ik alles en daar ben ik mijn ouders wel heel dankbaar voor :)! Ik heb ook pas vorig jaar op mijn 19e voor het eerst groenten uit een potje op, worteltjes met doperwten, het was zo vies, smaakte naar suiker en ik hoefde niet eens te kauwen. Mijn toenmalige huisgenoot lustte geen echte wortels alleen die uit het potje, ik kan er eerlijk waar nog steeds niet bij hoe mensen potjes en zakjes de voorkeur kunnen geven boven écht en vers eten!

  2. wow! he-le-maal mee eens! onze twee meisjes (4 en 2) eten álles mee. vanaf dag één. nee, we hebben ze natuurlijk geen zwaar gekruide chilischotel voorgezet als baby, maar wel alles puur en gewoon zo als ’t uit de grond komt. niks gepureerd, gewoon een “bosje” sperziebonen gegeven of een bloemkoolroosje of een banaan in de schil. leverde prachtige taferelen op (en veel zooi in t begin, eerlijk = eerlijk) maar heeft wel gemaakt dat eten nu voor onze kleintjes net zo’n feestje is als voor ons.
    bij ons thuis geldt proberen is een must, je bord leegeten niet. dit maakte dat we geen strijd hebben gehad en dat onze meiden nu bij me op t aanrecht kruipen om mee te helpen, te proeven en er echt iets van vinden! onze oudste herkent en benoemt echt al smaken, geweldig toch? het kan dus wél en het kost net zo weinig moeite als t opwarmen van zo’n goor prutje (zeg nou zelf, dat zou jij toch ook niet wegkrijgen? en daar ontwikkel je toch ook geen smaak mee?)
    dus: doen! lekker voor jou als ouder/opvoeder en lekker voor je kindjes. maike

  3. Ik dacht in eerste instantie dat je in frietjes gesneden groente bedoelde maar inderdaad, gepureerde witte bonen met wortelsmaak is geen groente… Beter gewoon groente in reepjes snijden en kijken welke ze lekker vinden… Misschien knapperig bakken in de oven, zelfgemaakte mayo erbij. hhmmmm 🙂

  4. Ik dacht ook serieus dat dat het was, verse stukjes groente… good I be more wrong? Nou ik ga fijn voor jou alternatief! Het mooie is dat mijn jongste geen gekookte wortelen lust, maar wel rauw… klein voorbeeld van pure smaak 😉 (voor de rest een lastige eter, maar wel met de pot mee!)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s