Ivan Wolffers, het metaboolsyndroom, een huiskamergesprek

Gisterenavond was ik op uitnodiging van Volgens Nederland te gast in Abcoude.
Volgens Nederland organiseert “huiskamergesprekken” op verschillende plaatsen in Nederland, met verschillende thema’s. Het thema van gisteren: gezondheid. Ivan Wolffers was uitgenodigd om te vertellen over het metaboolsyndroom. Wat is het en wat zijn de oorzaken.

Zelden iemand met een academische achtergrond deze lastige thematiek zo simpel horen verwoorden, chapeau voor Ivan!

Ik kan dat zeker niet zo kort en duidelijk, maar een kleine samenvatting.

Het metaboolsyndroom staat voor de verstoring die optreedt in ons lichaam door overdaad aan (verkeerde) voeding.
De normale verwerking van glucose (door de afgifte van insuline) raakt verstoord waardoor er uiteindelijk ziektes optreden, waarvan diabetes II de meest bekende is.

Het ging gisteren over de oorzaak van dit syndroom (vooral voeding) met aansluitend een discussie over mogelijke oplossingen.

Want: ziektes gerelateerd aan het metaboolsyndroom kosten de samenleving enorm veel geld. En, wij leven nog steeds langer dan eerdere generaties, maar leveren fors in op de kwaliteit daarvan omdat we vaak langdurig chronisch ziek zijn.

Het discussieveld was divers, belangstellenden, mensen uit de zorg en GGZ, diëtisten en (voormalig) artsen.

Maar wat mij opviel was de sterke bijval voor de stelling “beperk het aanbod van slechte producten en daarmee de keuzevrijheid van mensen”.

Gebaseerd op het idee dat mensen eigenlijk geen vrije keuze hebben en door het enorme aanbod in de supermarkt, tankstations, scholen etc. én de commerciële manipulatie, eigenlijk slachtoffer zijn.
Immers als je geen vrije keuze hebt kun je ook niets doen aan het feit dat je “kiest” voor rommel.

Nu is natuurlijk bewezen dat ruim 90% van onze beslissingen onbewust genomen worden. En daarmee dat keuzevrijheid inderdaad een behoorlijke illusie is.

Toch denk ik dat een deel van de oplossing ligt in kennis.
Immers: kennis is macht.

Zolang het overgrote deel van de mensen niet bewust is van hetgeen er in hun voedsel zit, zal men onder invloed van reclame, onzinnige vinkjessystemen etc, inderdaad denken dat het allemaal wel meevalt, met hoe ze eten.

Maar is de oplossing: alle zoetigheid, koeken, chips, kant en klaar spullen en frisdrank uit de supermarkt??
Dan kan het gros van de supermarkten z’n deuren sluiten 🙂
Los daarvan zal de machtige lobby van de voedingsindustrie dat nooit toestaan.

Moeten we diezelfde industrie dan verzoeken “gezondere” (kant en klaar)
producten te maken?
Kan, maar gebleken is dat het zelfreinigend vermogen van deze industrie niet echt optimaal functioneert.

Een deel van de oplossing kwam uit de mond van een mevrouw van zekere leeftijd.
In de jaren ’50 van de vorige eeuw gaf zij voedingsleer en kookles op scholen. “Waarom dit niet opnieuw invoeren” was haar terechte opmerking.

Ik kon het niet meer met haar eens zijn! Kennis is macht. Kennis biedt keuzes.

Wij zijn niet weerloos tegen een weifelende overheid en een machtige industrie.
Als wij de komende generaties de verloren kennis over echt en puur eten weer aanbieden, als wij onze kinderen weer leren koken én als we onze scholen “verboden gebied” verklaren voor prefab hapsnap…..dan is het probleem nog niet opgelost, maar geef je mensen in ieder geval het machtige instrument van kennis in handen.

En daarmee wil ik een oproep doen, aan een ieder met kennis over voeding.

Deel dit!

Kook! Nodig je buren uit. Neem je klas mee op smaakavontuur! Kaart zaken aan bij je bedrijf, de school van je kinderen, de sportvereniging etc.

We hoeven niet af te wachten tot anderen dit probleem oplossen (voor zover mogelijk). Je kunt zelf beginnen.
Let’s start this FOODREVOLUTION!

Want (vrij vertaald naar een citaat van Dante): “kennis komt met verantwoordelijkheid. Je afzijdig houden ten tijden van crisis is 1 van de grootste “zonden” die je kunt begaan.”

Dit klinkt zwaar, ik bedoel het positief.
Doen en delen is een krachtig instrument. Gebruik het!

Tot slot: ik wil met dit stuk geen enkele afbreuk doen aan iedereen die zich inspant om dit enorme probleem op te lossen. Er zijn legio wegen en mogelijkheden. Er zijn ook teveel oorzaken om 1 sluitende oplossing te kunnen bieden.
Mijn verhaal licht er een stukje uit. Meer niet.

Advertenties

One thought on “Ivan Wolffers, het metaboolsyndroom, een huiskamergesprek

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s