Rauwer

Gisterenavond heb ik met stijgende verbazing en ongeloof de documentaire “Rauwer” gekeken.

Heb de voorganger “Rauw” nooit in z’n geheel gezien, maar was op de hoogte van het bestaan van deze “rawfoodmama” en haar zoon Tom.

Ook op Twitter werd de docu flink becommentarieerd. Mijn TL barstte uit z’n voegen van de reacties. Variërend van gematigd tot laaiend over deze bijna misdadige moeder.

Ik denk dat je twee dingen moet scheiden.
Namelijk enerzijds de wat excentrieke eetgewoonte, die voor een kind in ontwikkeling wellicht tekorten oplevert.
Anderzijds het blinde fanatisme waarmee de moeder haar zoon Tom infecteert met haar gedachtengoed.

Dat laatste lijkt me toch een stuk kwalijker dan het eerste.

Over Raw Food weet ik niet genoeg om een onderbouwd oordeel te kunnen vellen.
Feit blijft dat de groei en de hersenontwikkeling van de menselijke soort een grote vlucht nam zodra men de beschikking kreeg over vuur…
Bepaalde bouw/voedingsstoffen uit voedsel worden beter door het lichaam opgenomen als het voedsel “bewerkt” is.

Ik ben het wel deels met moeder Francis eens dat bepaalde voedingsadviezen inmiddels betwijfelbaar zijn. En dat de gezondheidszorg in dat opzicht hopeloos achterloopt.

Dat zij zich baseert op een uurtje Google is dan wel weer jammer 😉.

Maar:
Veel belangrijker in mijn ogen is dat uit deze documentaire blijkt dat mama Francis niet zozeer begaan is met zoon Tom, maar vooral uit lijkt op haar eigen gelijk.
Met man en macht manipuleert ze de ontwikkeling van haar kind.

Zelf nadenken is er voor Tom niet bij.
De gelegenheid om een eigen mening te vormen krijgt hij al helemaal niet, daar mama hem woordelijk voorkauwt hoe te denken.
Daarbij gesteund door een geitenwollensokken “arts” en een vage goeroe die roept dat “chronische ontstekingspijn te wijten is aan een gebrek aan contact met moeder Aarde”
I rest my case.

Gespeend van elk realisme en werkelijkheidszin houdt mama Francis haar zoon zelfs thuis van school.
Omdat er geen onderwijs te vinden is dat bij haar (jawel HAAR) visie past.

En dat is het kwalijke van dit verhaal. Konijnenvoer eten is misschien niet het gezondste voor een lichaam in ontwikkeling, maar geestelijk verstoken blijven van elke vorm van nuance of ander inzicht is je reinste mishandeling.

En dat mama Francis dan wegkomt met een boete van €250,- vanwege 3 JAAR ongeoorloofd je kind thuishouden.
Dat is een falende overheid!

Tom bij z’n moeder weghalen is geen oplossing.
Moeder dwingen zich aan de wet te houden wel.
Namelijk, zodra kinderen de gelegenheid krijgen kennis op te doen buiten hun fundamentalistische kring, krijgen ze ook de kans zich een eigen mening te vormen.

En is t met extremistische fratsen vaak zo afgelopen.

Niet gezien, die docu? Alsnog kijken dus!

Advertenties

7 thoughts on “Rauwer

  1. Jammer dat je zo reageert op de documentaire. Er kwamen namelijk enorm veel dingen aan bod die wel waardevol zijn om over na te denken, bijvoorbeeld: wat is gezond precies? Hoe lang moet je dan kunnen leven? Hoe lang moet je dan worden? Het tragische van het verhaal is de enorme angst die Francis voelt en die haar denk ikgrotendeels is aangepraat door die goeroe. Dat is echter een angst die steeds meer mensen overduidelijk hebben: wat kan ik nou nog wel eten en wat niet? Wat is wel goed en wat niet? Etc. Terecht wordt er op twitter door sommigen opgemerkt dat er heel veel ouders zijn die hun kinderen ‘mishandelen’ of tekort doen door ze slecht eten te geven, alleen maar voor de tv zetten met chips en cola, en ze verder niets meegeven, en daar wordt helemaal niet tegen opgetreden. Dat komt ook uit de docu naar voren: het is wel heel makkelijk om Francis te veroordelen omdat ze zich zo uitzonderlijk gedraagt en daarmee een invloed op Tom heeft die we ongezond noemen. Maar ga eens wat vaker bij jezelf te rade. Zeg jij er iets van als de klasgenootjes van je kind chips en Marsen meekrijgen als tussendoortje? Ik heb evenveel medelijden met Tom als met al die arme dikkerdjes die straks diabetes krijgen, en gelukkig geloof ik dat we desondanks ooit zullen leren hoe we het beter kunnen doen. En daar zal nog een lange tijd overheen gaan. Maar we komen er.

  2. Vanochtend heb ik de documentaire gekeken en wist niet zo goed wat er van te denken. Maar ik kan me helemaal vinden in jouw bewoordingen. Tijdens het kijken kreeg ik het idee dat het om een sekte ging, met die moeder als overactieve volgeling.
    Voor Tom hoop ik op een ander leven, een leven met andere inzichten. Zodat hij inderdaad zelf kan kiezen.

  3. Dit kind nu uit huis plaatsen vind ik symtoombestrijding, denk niet dat het iets oplost.
    Meer aandacht voor voeding op scholen lijkt me nuttiger, ik realiseer me dat het een zeer lastig onderwerp is hoor, zoveel mensen zoveel meningen, maar ik kreeg op mijn openbare basisschool ook les over godsdiensten en mocht dan zelf kiezen … meer kennis over voedsel ook in de opleidingen van artsen en andere hulpverleners…

    Daarnaast in het onderwijs meer aandacht voor beoordelen van de kwaliteit van online gevonden informatie… gebeurd deels al maar zou nog meer kunnen, we leven immers in een tijd van informatieovervloed, vind door de bomen het bos maar eens!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s