Boekrecensie “Eet mij”

Vorige week schreef Asha ten Broeke een column in dagblad Trouw over gezond eten met een bijstandsbudget. lees hier

Haar conclusie was scherper dan de mijne, die jullie natuurlijk gelezen hebben, als afsluiting van de challenge 🙂
Na wat over en weer getwitterd te hebben, tipte ze mij haar boek “Eet mij”. Geschreven samen met Ronald Veldhuizen.
Dat heb ik afgelopen weekend gekocht en gelezen en herlezen.

20121218-092354.jpg

Een korte bespreking wil ik jullie niet onthouden.

Het boek gaat over de psychologie van eetgedrag. Over de manier waarop fabrikanten en supermarkten hun producten verkopen. Over de zin (maar vooral onzin) van diëten. Over hoe de maatschappij kijkt naar (te) dikke mensen.
En over wilskracht.

En met dat laatste punt kom ik op direct op mijn kritische noot over dit boek.
De schrijvers maken de keuze om de problematiek van overgewicht vooral te belichten vanuit het perspectief van “overaanbod”.

Omdat wij genetisch ingesteld zijn om vet op te slaan voor schaarsere tijden én omdat we niet allemaal dezelfde genenkaart hebben als het gaat om verbranding stellen de schrijvers: “onze genen bepalen wie er dik wordt, en de omgeving bepaalt hoe dik zij dan worden.”

Dit gegeven wordt pagina’s lang ondersteund door allerlei onderzoeken en experimenten over hoe wilskracht werkt. Conclusie: Ons brein maakt het bijna onmogelijk om alle aangeboden verleiding te weerstaan.

Ondanks dat dit beeldend en uitgebreid toegelicht wordt moet je bijna tussen de regels door zoeken naar het feit dat je uiteindelijk alleen maar aankomt door meer te eten dan je verbrandt. Want dat blijft een feit.

Dat de caloriebehoefte per persoon verschilt en dat sommigen daardoor meer kunnen eten dan anderen moge duidelijk zijn.
Dat het voor veel mensen lastig is om te bepalen wat voor hen de ideale portie is, ook.

Jammer vind ik dat de toon hardnekkig ruikt naar “we kunnen er dus niets aan doen”.
We zijn slachtoffer van onze evolutie (vet opslaan), van ons gebrek aan wilskracht en van manipulatieve voedselfabrikanten.

Anderzijds is het boek zo goed opgezet, naar elk onderzoek wordt duidelijk verwezen bijvoorbeeld, dat het voor veel mensen een eyeopener zal zijn.
Want inderdaad: we worden gemanipuleerd om toch vooral die koekjes te kopen, en dat begint al bij de reclames tijdens de kinderprogramma’s op tv.
Etiketten en lezen en dan ook nog weten wat je precies eet is voor veel mensen een enorme opgave.
Ook de reactie van je lichaam op “niet eten” (dus diëten) is voor veel mensen onbekend.

En het hoofdstuk over de perceptie die wij (wij, in algemene zin) hebben ten aanzien van dikke mensen is ontluisterend.

Al met al is het boek de zeker de moeite waard als je wilt begrijpen hoe ons brein functioneert ten aanzien van voedsel.
Het biedt een duidelijk inzicht in de manier waarop wij onze voedingskeuzes maken én waarop die keuzes gebaseerd zijn.

Dus ben je geïnteresseerd in voeding dan raad ik je toch aan dit boek grondig te bestuderen.
Met als laatste noot: je hoeft geen snoep, chips en vette troep te kopen, maar de verleiding weerstaan blijkt lastiger dan ik dacht.

Advertenties

One thought on “Boekrecensie “Eet mij”

  1. Hier was ik nieuwsgierig naar. Ik heb ook Tegenwicht van Jaap Seidel gelezen. Ook daar wordt gewezen naar omgeving, fabrikanten, de wereld om ons heen. Heel goed boek. Toch wel fijn dat er wellicht wat meer begrip komt voor mensen met overgewicht in plaats van dat domme “doe er dan wat aan” wat helemaal niet zo vanzelfsprekend is.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s